Tarpologia – kompendium wiedzy


Tarpologia

Tarpologia  czyli kompendium wiedzy i doświadczeń potrzebnych do stworzenia schronienia dostosowanego do naszych potrzeb i otaczających warunków.

Historia

W okresie dolnego paleolitu człowiek odkrył, że można ułożyć gałęzie tak, aby  utworzona pod nimi  przestrzeń dawała  wygodne schronienie przed deszczem i zimnym wiatrem. Z czasem zaczął te konstrukcje doskonalić i rozbudowywać…  budować szałasy.

szałas w terra amata

Tarpologia – Szałas w Terra amata

Pierwszy duży szałas (4 x 8 m), wzmocniony u podstawy kamieniami odkryto w Terra Amata. Szacuje się, że został on stworzony 430- 380 tys lat temu.

Raptem 1,5 km od Terra Mata (i jakieś 200 tys lat później, bo ok. 160 tys lat temu) mieszkańcy groty Lazaret udoskonalili swój szałas okrywając go skórami zwierząt futerkowych. Użycie skór w znacznym stopniu poprawiło szczelność i komfort cieplny tak wykonanego schronienia. Pozwoliło to nie tylko przetrwać kolejne zimy, ale i ruszyć na północ Europy.

Szałas wieloizbowy ze skór. Ukraina

Tarpologia – Szałas wieloizbowy ze skór. Ukraina

Górny paleolit to w Europie rozkwit kilkuizbowych szałasów zrobionych z drewna, kości i skór. W schyłkowym okresie lodowcowym (kultura magdaleńska – około 18 tys. lat temu) zaczynają się zorganizowane polowania, a wraz z nimi konieczność sprawnego przenoszenia obozowiska. Wówczas zaczyna się właściwa kariera skór, a potem płacht namiotowych (i samego namiotu) – czyli wodoszczelnego, przenośnego schronienia.

Minęły lata, nawet nie tak małe, a nieprzemakalna płachta wciąż jest z powodzeniem  stosowana  tam gdzie potrzebne jest lekkie, uniwersalne schronienie przed wiatrem, deszczem zimnem i… upałem.

Pierwotnie używano liści, następnie skór, dalej natłuszczanego a później gumowanego płótna, w końcu materiałów nylonowych. Teraz stosuje się materiały hybrydowe, w których każda ze stron charakteryzuje się innymi parametrami fizycznymi.

Przykładem takiego rozwiązania jest thermo tarp.

Thermo tarp

Thermo Tarp Bushmen

Thermo Tarp Bushmen

 THERMO TARP to doskonały przykład takiej oryginalnej kombinacji: lekkiej, (~700 g),  wodoodpornej płachty survivalowej z kocem termoizolacyjnym. Mocna włóknina powleczona jest metalizowaną folią zatrzymującą ciepło, dzięki czemu tarp chroni zarówno przed wodą, wiatrem, jak i wychłodzeniem. Przewodność cieplna użytej izolacji wynosi 0,047 W/(mK).
To dla przykładu ~ 40 krotnie niższa przewodność niż piasku, ~20 krotnie niższa niż roślin (np. trawy), ~50 krotnie niższa niż śniegu.

Druga, ciemna strona tarpa łatwo się nagrzewa, co wraz z warstwą termoizolacyjną zapewnia ciepło nawet przy niewielkim nasłonecznieniu. Ponadto ciemna strona płachty nie rzuca się w oczy w lesie, górach, czy na otwartym terenie.

10 okutych przelotek oraz trzy pętle umożliwiają użytkować płachtę na wiele sposobów. Dwie gumy (znajdujące się w zestawie) pozwalają zarówno wygodnie transportować zwiniętą płachtę, jak i ją napiąć gdy jest rozłożona.

Budowa tarpa pozwala chłodzić wnętrze schronu gdy jest gorąco kierując termoizolację na zewnątrz lub ogrzewać  (kierując termoizolacyjną warstwę do wewnątrz).W wielu sytuacjach schronienie takie jest lepsze od namiotu. Przy swojej stosunkowo niskiej wadze (700g) schronienie zbudowane z takiej płachty zapewnia znacznie więcej przestrzeni niż namiot o podobnej wadze.

Jak widać mimo upływu setek tysięcy lat tarpologia wciąż się rozwija i pozwala wymyślać wciąż nowe rozwiązania technologiczne jak i nowe układy i zastosowania tarpów. Jakaś, (dzika?), część natury ludzkiej pcha nas wciąż z powrotem do tego naturalnego, przynajmniej w swej pierwotnej wersji, schronienia.  Niektórzy mówią, że mają świdra w tyłku… inni, że mają BUSHMENA w sercu…

Poniżej przedstawiono szereg układów / zastosowań zalecanych w różnych warunkach pogodowych.

 

 TARP – Schron typu A

Jest to  dwuspadowe zadaszenie, stosowane do osłony przed słońcem, deszczem oraz wiatrem.
Pozwala przeczekać gorszą pogodę, bądź przenocować w hamaku czy na materacu.

Zaletą tego układu jest intuicyjna prostota konstrukcji oraz stosunkowo duża powierzchnia pod tarpem. Należy się jednak liczyć z dużym przewiewem i słabą ochroną przy zacinających opadach.

Budowa

Ścianę oraz dach najlepiej rozpiąć na lince rozciągniętej pomiędzy drzewami. Minimalna odległość między drzewami to szer. tarpa ~2m) lub np. kijkami na wysokości około 140 cm (zależy od kąta ustawienia ściany). Płachtę przekładamy nad linką tak, by przelotki znajdujące się w 1/4 dłuższego boku od strony wolnego końca znajdowały się w linii  linki. Tak ułożonego tarpa napinamy  przewlekając przez w/w oczka linkę , a następnie regulując wysokość linki napinamy ścianę schronu.
W wypadku braku jednej wystarczająco długiej linki można wykorzystać dwie krótsze  dowiązując je do przelotek. W takim wypadku zaleca się przynajmniej jedną z linek przywiązać poprzez gumę naciągową. Zapewni to właściwą elastyczność i naprężenie tarpa. Pozostałą wolną fałdę tarpa napinamy za pomocą dwóch linek pod wygodnym dla nas kątem. Należy zaotwiczyć linki do ziemi lub innych pobliskich drzew, krzaków, itp.

Inne warianty typu A

Warianty tego układu to zadaszenie o nierównych połach dachu, lub,  jednospadowe montowane na lub nad ziemią w zależności o otoczenia i aktualnej pogody.
Gdy jest ciepło i bezwietrznie, thermo tarp warto rozwiesić wysoko srebrną stroną na zewnątrz (do góry). Dzięki temu cyrkulacja powietrza będzie większa, zaś promienie słoneczne będą się odbijać zapewniając przyjemny chłód pod spodem.
W warunkach wietrznych warto przygotować stosunkowo płaskie zadaszenie (srebrną stroną do dołu), najlepiej o nierównych połach dachu. Dłuższy bok powinien być ustawiony od strony nawietrznej – dzięki temu wiatr będzie prześlizgiwał się po tarpie i nie napierał nadmiernie na jego boki.
Podczas deszczu/śniegu warto stworzyć zadaszenie o ostrym kącie, tak by woda łatwo spływała po dachu. Bliskość termoizolacji (skierowanej do wewnątrz) będzie chroniła użytkownika przed wychłodzeniem.
Jednak w przypadku nadchodzącego załamania pogody lub gdy jest  wystarczająco dużo czasu warto sięgnąć po inne, właściwsze sposoby tworzenia schronień opisane poniżej.

 

TARP – Schron typu B

Prosty sposób na wygodny schron, zbliżony nieco do typu A ale pozwalający dodatkowo wygodnie przenocować bez materaca.
Istotą tego schronu jest rozpięcie, na uprzednio uprzątniętej z ostrych przedmiotów ziemi, fragmentu tarpa, tak by stworzył się rodzaj podłogi/materaca izolujący użytkownika od ziemi.
Schron w środku posiada wygodną, izolowaną od ziemi leżankę oraz przestrzeń na bagaże.
Dodatkowo jest łatwy do rozświetlenia nawet słabą latarką dzięki odbijającym właściwościom folii termoizolacyjnej.

Budowa

Rozkładanie schronu najlepiej rozpocząć od rozpięcia “podłogi”, czyli zakotwiczenia krótszego boku oraz przelotek znajdujących się w 1/4 dłuższego boku po zawietrznej stronie schronu. W ten sposób podłoga uzyskuje wygodną szerokość ~75 cm.
Dobrym rozwiązaniem jest podłożenie pod podłogę liści, mchu, itp., dzięki czemu podłoga pełni doskonale rolę materaca.

Ścianę oraz dach najlepiej rozpiąć na lince rozciągniętej pomiędzy drzewami (min odległość między drzewami to szerokość tarpa) lub np. kijkami, wiosłami, itp. na wysokości około 70 cm wysokości (zależy od kąta ustawienia ścian). Płachtę przekładamy nad linką tak, by pętle znajdujące się w połowie znalazły się w linii rozpiętej wcześniej linki. Pozostałą wolną połowę tarpa mocujemy i napinamy za pomocą dwóch gum odciągowych kotwicząc linki do ziemi lub innych pobliskich drzew, krzaków, itp.
W ten sposób dłuższa ściana nawietrzna ułożona jest mniej więcej pod kątem 30o, dzięki czemu wiatr śliga się po powierzchni nie zagrażając konstrukcji.

 

TARP – Schron typu C

Świetny układ na letnie nocowanie przy ognisku. Chroni przed wiatrem i lekkim deszczem.
Izoluje od ziemi, chroni przed wilgocią i zimnem, może pełnić rolę materaca.
Taki układ pozwala wygodnie siedzieć pod dachem i wykonywać większość obozowych prac.
Ciepło ogniska ogrzewa ciało, zaś termoizolacyjna strona płachty chroni i odbija ciepło z ogniska. Daszek zabezpiecza nie tylko osobę śpiącą, ale i bagaż.
Opisany poniżej sposób rozkładania schronu typu C jest jednymi z wielu, a jego modyfikacje zależą zarówno od inwencji, jak i otoczenia (np. ilości linki).

Tarpa należy  rozstawić ”plecami” do wiatru, dzięki czemu użytkownik jak i ognisko są chronieni przed  wiatrem,  zaś płachta – przed iskrami.

Budowa

Rozkładanie najlepiej rozpocząć  od przygotowania terenu (usunięcia ostrych przedmiotów z miejsca biwakowania) i rozpięcia “podłogi”, czyli zakotwiczenia krótszego boku oraz przelotek znajdujących się w 1/4 dłuższego boku. W ten sposób podłoga uzyskuje wygodną szerokość ~75 cm.
Dobrym rozwiązaniem jest podłożenie pod podłogę liści, mchu, itp., dzięki czemu podłoga pełni doskonale rolę materaca.
Ścianę oraz dach należy rozpiąć na lince rozciągniętej pomiędzy drzewami (min odległość między drzewami to szerokość tarpa) lub np. kijkami na wysokości około 140 cm  (zależy od kąta ustawienia ściany). Przy rozpinaniu tarpa w oparciu o kije czy wiosła należy zwrócić uwagę by zostały one, mocno zakotwiczone do podłoża.
Płachtę przekładamy nad linką tak, by przelotki znajdujące się na dłuższym boku, w 1/4 od jego wolnego końca znajdowały się w linii rozpiętej wcześniej linki. Tak ułożonego tarpa napinamy np. przewlekając przez w/w oczka linkę, a następnie regulując wysokość linki napinamy ścianę schronu.

Uwagi

W wypadku braku jednej wystarczająco długiej linki można wykorzystać dwie krótsze  dowiązując je do przelotek. W takim wypadku zaleca się przynajmniej jedną z linek przywiązać poprzez gumę naciągową, co zapewni właściwą elastyczność i naprężenie tarpa. Pozostałą wolną fałdę tarpa napinamy za pomocą dwóch linek pod wygodnym dla nas kątem kotwicząc linki do ziemi lub  pobliskich drzew, krzaków, itp.

 

TARP – namiot BUSHCRAFTOWY

tarp-z-wejsciemUkład ten doskonale zastępuje nie tylko jednoosobowy namiot z przedsionkiem, ale i materac/karimatę. Zabezpiecza przed wiatrem i deszczem z 3 stron.
Jest szczególnie polecany w rejonach płaskich jak połoniny, plaże, czy polany, gdzie nie ma “wsporników” – drzew czy skał.

Poza płachtą (i dwiema gumami odciągowymi) wystarczy jeden kijek trekkingowi, lub cokolwiek, co może służyć za maszt o wysokości około 1m, linka na odciąg i szpilki/ kołki do mocowana schronu do ziemi.
U wezgłowia podłoga/materac ma około metr wysokości i metr szerokości, dzięki czemu jest sporo miejsca nad głową i wygodne wyjście z namiotu. Dalej „namiot” zwęża się i obniża, dzięki czemu nogi są szczególnie chronione przed przemarznięciem.
Jeśli pod podłogę wepchnie się trawę lub liście, to karimata staje się zbędna.

Tuż obok legowiska jest około 1 m2 do zabezpieczenia bagażu. Taki układ ma tę zaletę, że bagaż jest równocześnie zabezpieczony i wciąż łatwo dostępny dla mieszkańca.

Budowa

Przygotowanie do rozstawienia  należy rozpocząć od usunięcia ostrych przedmiotów spod miejsca, w którym będzie rozstawiany namiot. Następnie, jeśli to możliwe, dobrze jest ułożyć wyściółkę przyszłego “materaca” (mech, trawa, tatarak, itp).
Gumy odciągowe dobrze jest założyć na narożniki znajdujące się po przekątnej, dzięki czemu będą one pracować w możliwe największym zakresie. Do tak przygotowanego podłoża mocujemy podłogę: najpierw narożniki dłuższego boku, a następnie oczko znajdujące się w połowie krótszego boku płachty. Maszt wysokości około 1m mocujemy do wolnej pętli znajdującej się w połowie niewykorzystanego, dłuższego boku płachty. Następnie stabilizujemy go za pomocą linki-odciągu oraz napinając krótszy bok płachty mocując narożnik do ziemi.
Pozostaje napiąć ostatni wolny narożnik łacząc go z pętlą “wolnego” rogu podłogi. W ten sposób stworzy się krótka (1m u podstawy) ściana u wezgłowia.
Teraz należy sprawdzić, ewentualnie poprawić napięcie ścian, narożników i odciągu masztu, tak by schron stał pewnie, a ściany pozostawały lekko napięte.

 

TARP – Awaryjne łóżko

tarp-koldraNie zawsze potrzebny jest cały schron, czasami np. w grotach, wiatach, czy po prostu podczas ładnej pogody wystarczy łóżko – wygoda i ochrona przed wychłodzeniem w nocy.

Budowa

Optymalnie, gdy w miejscu rozpięcia płachty na ziemi (po uprzednim uprzątnięciu terenu z ostrych przedmiotów) można ułożyć z trawy, mchu, liści, itp. miękką wyściółkę lub po prostu ziemia jest miękka. Połowę płachty układamy na ziemi przykrywając wyściółkę i kotwiczymy narożniki, a jeśli to możliwe także pozostałe oczka tarpa, do ziemi. Dzięki temu powstały  materac nie „rozjedzie się” w ciągu nocy. Należy pamiętać by układać płachtę stroną termoizolacyjną do góry. Z drugiej, wolnej części płachty tworzymy koc, którym nakrywamy siebie lub śpiwór, pamiętając by wolną krawędź płachty również przytwierdzić do ziemi za pomocą gum odciągowych mocowanych na oczku narożnika oraz oczku znajdującym się po środku wolnej części tak stworzonego koca. Takie zabezpieczenie zapobiegnie zsunięciu się okrycia w nocy. Górny, wolny narożnik pozwala zachować wygodę i swobodę ruchów. Jeśli nie ma możliwości zakotwiczenia do ziemi, dobrze jest przynajmniej związać ze sobą przelotki.

Tak przygotowane legowisko ma ponad 1 m szerokości oraz grubość między 5 a 10 cm, co pozwala wygodnie przenocować nawet dwóm osobom. Należy pamiętać o tym, by nie owijać się zbyt szczelnie kocem i pozostawić szpary wentylacyjne na końcu oraz z tzw. wolnego boku, tak by zapewnić właściwą cyrkulację powietrza i zapobiec skraplaniu się pary wodnej.

Uwaga! Układaj płachtę termoizolacją do wewnątrz.

 

TARP – Szturmowy schron

W ekstremalnych sytuacjach pogodowych schronienie takie w pełni izoluje od deszczu, śniegu i wiatru, ale również od podłoża zapewniając ochronę przed przemoknięciem i wychłodzeniem. Tak stworzone schronienie jest niewielkie i dzięki temu łatwe do ogrzania i utrzymania ciepła. Namiot taki zapewnia miejsca na tyle, by położyć się lub siedzieć oczekując poprawy pogody oraz schować niezbędny bagaż.

Budowa

Rozkładanie rozpoczyna się zakotwiczając pętlę znajdującą się po środku dłuższego boku tarpa do ziemi (od nawietrznej strony). Jeśli tylko jest taka możliwość, należy do pętli założyć gumowy odciąg pomiędzy pętlę a miejsce kotwiczenia (np. szpilkę), co zapewni w dalszym toku budowy schronu właściwe napięcie ścian.
Następnie należy ustawić maszt po zawietrznej stronie schronu. Odciąg(i) jak i maszt powinny być mocowane do pętli na drugim dłuższym boku. Dobrym rozwiązaniem jest wstawienie gumy odciągowej pomiędzy pętlę tarpa a maszt i odciąg(i). Dzięki temu całość będzie dynamicznie pracować, chroniąc jednocześnie tarp i mocowanie odciągów przed przeciążeniem.
Maszt (np. zrobiony z kija, wiosła lub gałęzi drzewa) powinien mieć nie mniej niż 1,7m wysokości (150 cm wys. namiotu + ~10cm dł pętli + ~10 cm potrzebne na gumowy odociąg i węzeł).

Dalej, tak rozciągnięty tarp pozwala schować się przed np. zacinającym deszczem. Wtedy, już spokojnie można oczyścić teren pod schron usuwając ostre przedmioty z pod płachty. Kolejnym krokiem w budowie schronienia jest podłoga szturmowego namiotu (schronu). Powstaje ona poprzez podwinięcie boków płachty biegnących od pętli zakotwiczonej do ziemi do wolnych rogów tak, by boki oraz narożniki stykały się ze sobą.
Drzwi namiotu, analogicznie jak podłoga, powstają poprzez zagięcie pozostałych dwóch boków płachty do wewnątrz. Wszystkie cztery narożniki powinny stykać się ze sobą przy ziemi.
Pozostaje tylko napiąć ściany tak powstałego namiotu poprzez właściwe naciągnięcie i zamocowanie do ziemi przelotek znajdujących się w połowie krótszych boków płachty. Przelotki te powinny być zamocowane poprzez linki odciągowe, co chroni termoizolację przed rozerwaniem i pozwala wygodniej mocować schronienie do ziemi.
Zamknięcie namiotu to po prostu związanie czterech narożników razem i ewentualne zakotwiczenie do ziemi.

UWAGA! – Nie używać otwartego ognia wewnątrz schronu!

 

TARP – Schron Diament

Szybki w rozstawianiu, przestronny schron dla dwóch lub trzech osób.
Doskonale chroni przed wiatrem i deszczem z dwóch stron, nie posiada podłogi.
Zaletą tego typu schronienia poza szybkością rozstawiania i dużą odpornością na wiatr są stosunkowo niewielkie wymaganiami dodatkowe: 3 trzy miejsca kotwiczenia do ziemi, drzewo lub inny “maszt” oraz linka do zaczepienia zawietrznego narożnika do ziemi (lub odciągowa do zabezpieczenia masztu).

Budowa

W sytuacjach, gdy należy szybko schronić się np. przed zbliżającą się nawałnicą, wystarczy zawietrzny narożnik podwiesić na gałęzi lub napiąć go na dość długim kiju (około 1,6 – 2 m), a narożnik przeciwległy  (nawietrzny) zakotwiczyć na ziemi.
W ten sposób jesteśmy w stanie schronić się już pomiędzy połami płachty.
Pozostałe dwa narożniki zakotwiczamy tak, by poły płachty były napięte, tworząc wygodną i przestronną przestrzeń zabezpieczoną od wiatru i deszczu.

Zaleca się, by narożnik zawietrzny był mocowany za pośrednictwem gumy odciągowej, co ułatwia napinanie i zabezpiecza płachtę przed szarpaniem przez porywisty wiatr.
Stawiając jedną ze ścian pionowo, można uzyskać nawet 2 m wysokości, jednak w takim wypadku powierzchnia użyteczna pod przykryciem jest stosunkowo niewielka (~1,5 m2). Przy wysokości schronu na poziomie 1,5m uzyskujemy około 4 m2.
W trudnych warunkach pogodowych można dodatkowo zabezpieczyć płachtę kotwicząc pozostałe oczka do ziemi.

Uwaga! Palenie ogniska zbyt blisko płachty grozi spaleniem.

 

HAMAK KLASYCZNY

tarp-hamakProsty, klasyczny hamak typu banan. Jego podstawową zaletą jest możliwość szybkiego i prostego rozpięcia pomiędzy dwoma drzewami.

2 metry szerokości i prawie 3 metry długości zapewniają wygodę wypoczynku i spania w pogodne dni i noce. Dzięki warstwie termoizolacyjnej nie potrzebna jest dodatkowa osłona z karimaty jak w klasycznych hamakach. Paro-przepuszczalny, tzw. oddychający materiał zapewnia odpowiedni poziom wentylacji dzięki czemu skóra się nie poci.

Budowa

Rozkładanie jest bardzo proste: zbierz w dłoni krótszy bok tarpa i zawiąż na nim linę – najlepiej stosując węzeł kotwiczny, łatwy do zawiązania i, co równie ważne, do rozwiązania. Drugi koniec liny przywiąż do drzewa. Analogicznie postąp z drugim końcem tarpa.

Uwaga!

Pamiętaj zawiąż linki wokoło materiału a nie przywiązując je do pętli!

Zanim się położysz i lina się zaciśnie, dobrze jest wyciągnąć rogi tarpa nieco powyżej węzła (około 10cm). Dzięki temu hamak nabierze kształtu wygodnej kołyski.

 

HAMAK HaTa

tarp-na-cztery-nowyHamak i tarp w jednym. Nie zawsze można wygodnie rozbić namiotu na ziemi. Nierówna, skalista czy bagnista ziemia uniemożliwia rozłożenie schronienia w formie namiotu. HaTa jest tu świetną alternatywą. Hamak typu “Bridge” (z poprzeczkami) w pełni osłonięty z 3 stron strony od wiatru i deszczu (czy śniegu) zapewnia bezpieczny wygodny odpoczynek nawet przy niesprzyjającej pogodzie. Dzięki warstwie termiozolacyjnej niepotrzebna jest dodatkowa osłona z karimaty jak w klasycznych hamakach.
To taki schron typu B – tyle że w powietrzu !

Budowa

Rozłożenia tarpa w ten sposób możliwe jest tylko w z użyciem BUSHMEN Thermo Tarp S – dlatego to najlepszy tarp na rynku 🙂

Pętle znajdujące się w połowie dłuższych boków tarpa mocujemy linkami do drzew, będzie to szczytowa linia zadaszenia.

Końcowa ćwiartka tarpa (2m x 0,75m) jest specjalnie wzmocniona taśmami, tak by można było z niej zrobić hamak. Do pętli będącej przedłużeniem taśmy wzdłużnej wiążemy koniec linki. Oplatamy nią luźno drzewo i wiążemy drugi koniec do pętli narożnej. Z drugim końcem części hamakowej postępujemy tak samo. Następnie pomiędzy linki na końcach powstającego hamaka wstawiamy poprzeczki. Mogą to być np. kijki trekingowe lub np. proste mocne kijki.

(UWAGA – zwróć uwagę by poprzeczki były proste i wystarczająco wytrzymałe w stosunku do Twojej wagi).

Najbezpieczniej jest przywiązać poprzeczki np. wyblinką. Tak powstały hamak opuszczamy na tyle, na ile pozwala materiał tarpa (około 1/4 długości tarpa)

Z pozostałej połowy tarpa robimy zadaszenie. Dwa wolne rogi napinamy mocując je za pomocą linek do sąsiednich drzew lub po prostu do ziemi.

Pozostaje wyrównać napięcie linek i sprawdzić osobiście, ostrożnie siadając, czy wszytko jest w porządku.

(UWAGA – poziome ułożenie rozpórek hamaka regulujemy linkami szczytowej linii zadaszenia !!!)

 

HAMAK Survival HaTa

tarp-na-cztery-nowy2Wersja dedykowana na sytuacje naprawdę survivalowe. Układ ten zapewnia wszystko co jest potrzebne do nocowania w trudnym terenie. Hamak, osłonę przed wiatrem i deszczem ale również koc! A to wszystko z termoizolacją.

Tylko BUSHMEN Thermo Tarp S 🙂

Podobnie jak hamak HaTa hamak typu “Bridge” (z poprzeczkami) w pełni osłonięty z 3 stron strony od wiatru i deszczu (czy śniegu) tym razem jednak końcowa ćwiartka stanowi koc. Dzięki warstwie termiozolacyjnej niepotrzebna jest dodatkowa osłona z karimaty jak w klasycznych hamakach.

Budowa

Rozłożenia tarpa w ten sposób możliwe jest tylko w z użyciem BUSHMEN Thermo Tarp S – dlatego to najlepszy tarp na rynku 🙂
Pętle bez wzmocnienia znajdujące się w 1/4 dłuższych boków tarpa mocujemy linkami do drzew, pomiędzy którymi będzie się znajdować Survival HaTa.
Do pętli będącej przedłużeniem taśmy wzdłużnej znajdującej się po środku tarpa wiążemy koniec linki. Oplatamy nią luźno drzewo i wiążemy drugi koniec do pętli będącej przedłużeniem taśmy wzdłużnej znajdującej się w 1/4 dłuższego boku. Z drugim końcem części hamakowej postępujemy tak samo. Następnie pomiędzy linki na końcach powstającego hamaka wstawiamy poprzeczki. Mogą to być np. kijki trekingowe lub np. proste mocne kijki

(UWAGA – zwróć uwagę by poprzeczki były proste i wystarczająco wytrzymałe w stosunku do Twojej wagi).

Najbezpieczniej jest przywiązać poprzeczki np. wyblinką. Tak powstały hamak opuszczamy na tyle, na ile pozwala materiał tarpa (około 1/4 długości tarpa).
Z pozostałej 1/4 tarpa robimy zadaszenie. Dwa wolne rogi napinamy mocując je za pomocą linek do sąsiednich drzew, ziemi lub po prostu do narożników powstałego hamaka. Pozostaje wyrównać napięcie linek i sprawdzić osobiście, ostrożnie siadając, czy wszytko jest w porządku.

(UWAGA – poziome ułożenie rozpórek hamaka regulujemy linkami szczytowej linii zadaszenia !!!)

Koc survivalowy

Wolną ćwiartką tarpa możemy się okryć. Wygodnym rozwiązaniem jest uwiązanie narożnej pętli “koca” do wewnętrznego narożnika hamaka od strony stóp. Pętlę znajdującą się w połowie koca można zaczepić do szlówki po środku tarpa. Dzięki tym dodatkowym zabezpieczeniom w nocy koc się nie zsunie.

 

cdn…